تقریبا ۴-۵ روز پشت سر هم off بودم.

توی این چند روز از صبح تا شب فقط و فقط ساز زدم و به جز ساز زدن،صبحانه،نهار و شام هم خوردم

بقیه پسرا تو این روزا بیرون بودن و به قول خودشون "عزاداری" می کردن ولی من کلی با cello جونم حال کردم یا به قول یکی از دوستان "مطربی" کردم

بنده به خاطر تمرینات مکرری که برای تست ارکستر سمفونیک دارم قاعدتا فحش و کنایه های زیادی می شنوم!

پسر همسایه مون که دیوار اتاقش دقیقا چسب دیوار اتاق بنده است،چند روز پیش در خونمون زد و کلی فحش خوشگل نثارم کرد و گفت من تا میاد خوابم ببره تو یه ویبره میری و...

مادر و پدر عزیز هم که هر چی منو میبینن میگن مرد هم مردای قدیم!

اما من به هیچ کدوم از این حرفا اعتنایی نمیکنم.

جالب اینجاس که مثلا اگه یه روزی من نوازنده ارکستر سمفونیک شدم همه تحویلم میگیرن اما الان هر چی دلشون می خواد میگن!!!!

در ضمن دیگه صدا خفه کن هم به درد من نمیخوره.

خسته شدم از بس با صدا خفه کن تمرین کردم.

خدایا شکرت که از فردا همه میرن سر کار و زندگیشون و منی که خیر سرم موسیقی خوندم و کلی کلاس گذاشتم بیکارم و فقط ساز میزنم و دیگه از غر غر خبری نیست

امروز خیلی حال کردم وقتی که با پر رویی تمام جوابتو دادم

تا تو باشی دیگه به من نگی " مواظب حرف زدنت باش!!!! "

شب بخیر